Biz dört kişilik mutlu bir aileyiz. Herkese de mutluluklar diliyoruz.

7 Ağustos 2004'te Olcay'la evlendik ve yeniden üç kişilik bir aile olduk. Olcay, Dursun ve Özgür.

Olcay anlayışlı ve sevgi dolu bir insan. Kısa zamanda bir birimize bağlandık. Olcay'ın Özgür'le ilişkisi evlilik kararı vermemizi kolaylaştırdı. Herkesin kendi açısından korku ve kaygıları vardı ama sevgi ile bu korku ve kaygıları yenmeyi başardık. Olcay ile Özgür arasındaki ilişki olacağını düşündüğümden daha sıcak ve doğal gelişti. Bazen onları kıskanıyorum.

Özgür 15 Haziran 1997'de (babalar gününde) doğdu. Fikri hür, vicdanı hür olsun diye ona "Özgür" adını ve ikinci isim olarak "Mehmet" adını verdik. Önceki eşimden ayrılırken Özgür'ün annesi ile kalmasını planlamıştık ama Özgür, benimle kalmayı tercih etti.

Özgür, herkesin gereken özeni göstermesi ve güçlü yapısının yardımıyla ayrılığın olumsuz etkilerini yenmeyi başardı. Bizimle birlikte kalıyor ve annesi ile düzenli olarak görüşüyor.

Sağdaki gemi resmini Özgür yaptı. Resmi yaptığında 3.5 yaşındaydı. İstanbul'a ilk geldiğimizde Özgür'ün en fazla etkilendiği konu boğazdan geçen gemilerdi. Bu resim onun ilk izlenimlerinin sonucudur.

Özgür lisanslı bir amatör basketbolcu oldu. Kulübünün yıldız takımında oynuyor. Okulunda olduğu kadar baskette de başarılı. Gurur kaynağımız.

Özgür'ün diğer resimleri

Nil Deniz, Olcay'la evliliğimizden tam bir yıl sonra (8 Ağustos 2005) doğdu. Böylece 4 kişi olduk, takımı tamamladık. Nil mutluluğumuza mutluluk kattı. Nil gibi verimli/bereketli, Deniz gibi engin ve coşkulu olmasını diliyoruz. Nil mutlu ve sağlıklı bir çocuk. Hepimiz için çok özel bir varlık.

Nil 2011 yılında İlkokula başladı. Bu güncellemeyi yaptığımız sırada okuma öğreniyor. Ayrıca resim ve yüzme dersleri alıyor.

Sıradan bir aile sayılırız. Sabahları çocuklar okula gidiyor, ben işe gidiyorum. Olcay emekli olduğu için bu aralar işe gitmiyor. Çocuklarımız ve evimizle ilgileniyor. Akşamları birlikte yemek yiyoruz. Günlük öykülerimizi, Özgür okul etkinliklerini ve Nil'in şaklabanlıklarını paylaşıyoruz. Çocuklar erken uyuyor. Biraz sohbet, televizyon, okuma, tembellik derken biz de fazla dayanamıyoruz.

Hafta sonları hep birlikte kahvaltı ediyoruz. Çoğunlukla öğleye kadar zamanımızı evde değerlendiriyoruz. Çoğunlukla Bir gezinti, birlikte yemek, bir ziyaretle günümüzü tamamlıyoruz. Hafta sonu alışverişi ve evde yapılması gereken işlerimize zaman ayırıyoruz. Herkesin az da olsa kendine ayıracak zamanı da oluyor.